Collegiale kerk Notre-Dame

De Collégiale Notre-Dame de Dinant neemt een prominente plaats in binnen het Ardense landschap. Ze werd gebouwd in de 13de eeuw met lokale kalksteen en geldt als één van de mooiste voorbeelden van Maasgothische architectuur. De geschiedenis van het gebouw verliep echter allesbehalve rustig. De kerk raakte zwaar beschadigd, onder meer tijdens de Duitse bombardementen van 1914, en werd vervolgens heropgebouwd tussen 1919 en 1923.

Bij het betreden van de collegiale valt meteen de ruime opzet op. Het schip is 50 meter lang, terwijl het middenschip een hoogte van 22 meter bereikt. De zijbeuken, met een hoogte van 14 meter, worden gestructureerd door grote bogen die rusten op cilindervormige zuilen.

De glas-in-loodramen trekken onmiddellijk de aandacht. De verrière van Ladon behoort tot de grootste van Europa en vertelt het verhaal van de Verlossing via een heldere, samenhangende compositie die het bezoek op een rustige en evenwichtige manier begeleidt.

Ook aan de buitenzijde springt een opvallend element in het oog. De ui-vormige torenspits, die uitkijkt over de vallei van de Maas, wijkt duidelijk af van de gotische stijl van de kerk. Oorspronkelijk was deze toren bedoeld voor het stadhuis, maar hij werd later op de collegiale geplaatst. Die keuze verklaart het karakteristieke silhouet dat vandaag zo herkenbaar is voor Dinant.